Een Deense werkboot ontwikkelt een hoge koelmiddeltemperatuur ondanks een normale werking van de pomp en de thermostaat, terwijl er onderzoek wordt gedaan naar vervuiling van de externe keelkoeler

Achtergrond van de zaak

Een Deense werkboot ontwikkelde een geleidelijke verhoging van de temperatuur van het koelmiddel van de motor tijdens langdurig gebruik met een hoge belasting.

De waterpomp van de motor bracht koelmiddel normaal in omloop, de thermostaat reageerde correct en er werd geen significante interne koelmiddelbeperking vastgesteld.

Het schip gebruikte een gesloten schakel keel-koelsysteem in plaats van volledig te vertrouwen op ruw water dat door een interne motorwarmtewisselaar ging.

Daarom hebben de technici deBuitenoppervlak van de kielkoeler blootgesteld aan zeewater.

De interne koelmiddelstroom is slechts de helft van de prestaties van de Keel-koeler

Het warmtepad is:

Warm motorkoelmiddel → Keel-koeler interne doorgang → Metalen wand → Buitenzeewater

Voor een effectieve koeling moeten beide kanten werken.

Het interne circuit kan een correcte koelmiddelstroom hebben, terwijl het externe warmteoverdraagvlak wordt bedekt door:

• de groei van de zeeën;
• shell-deposito's;
• sediment;
• ophoping van verf;
• verslechtering van de beschermende laag;
• of andere vervuiling.

Dit voegt thermische weerstand toe tussen het koelmiddel en het omringende zeewater.

Waarom hoge belasting de verminderde oppervlakteprestaties blootstelde

Bij lichte voortstuwingsbelasting kan het resterende effectieve koelgebied voldoende warmte verwijderen.

Tijdens duurzame exploitatie van Deense werkboten:

• verhoogde afstoting van motorwarmte;
• het hete koelmiddel bereikte de kielkoeler normaal;
• verontreinigde buitenoppervlakken minder effectief warmte overdragen;
• koelmiddel teruggekeerde warmer;
• De motortemperatuur is geleidelijk toegenomen.

De waterpomp en de thermostaat leken dus gezond omdat zij hun eigen functies correct uitvoerden.

De koelingsarchitectuur van het schip was belangrijk

In tegenstelling tot een conventionele grondwaterwarmtewisselaar:

Zeewater hoeft niet per se door de koeler van de machinekamer gepompt te worden.

In plaats daarvan gaat het koelvloeistof van de gesloten lus door buizen of structuren die van buitenaf tegen zeewater zijn gemonteerd.

Dit betekent dat een inspectie van de pomp voor ruw water voor sommige kielkoudsystemen niet relevant kan zijn.

De juiste identificatie van het systeem komt op de eerste plaats.